In Umbrië tijdens onze digitale Detox vertelde men ons dat er op een 30 min wandelen een waterval is waar men zalig kan zwemmen en vertoeven.

We zaten lekker te luieren, maar ik wilde bewegen, dus besliste ik om naar de waterval te wandelen.

Ik trok mijn wandelschoenen aan en had voor de veiligheid ook de wandelstok van mijn mama meegenomen naar Italië.

Zo ging ik op pad met een beschrijving van de route in mijn hoofd, zonder kaart of GPS want dat is daar niet.

De boog onder door en dan en het bruine pad volgen naar beneden, moeilijk kon het toch niet zijn.

Het was een stijl pad vol met losliggende stenen en oneffenheden, dus ik moest echt wel mijn focus op het wandelen houden, waar zet ik mijn voeten neer, hoe neem ik mijn volgende stap, ik wou absoluut niet vallen.

Je zal er maar liggen in deze moderne wereld op een plaats waar je geen 3G hebt!

Af en toe stopte ik ook om de omgeving te zien, de natuur te absorberen en te genieten van alle uitzichten die ik hier tegen kwam op mijn weg naar de waterval.

Toen ik halverwege kwam verdween het pad in hoog gras en ik zag het niet duidelijk meer, had ik met ergens vergist van afslag, het was toch links aanhouden? Ik sloeg echt aan het twijfelen.

Dus ik ben teruggedraaid op mijn stappen en naar de laatste kruising gegaan, het was dan misschien toch rechts? Ik twijfelde.

Daar aangekomen ben ik dan de andere weg opgegaan en na een kort stukje kwam ik uit op de weg, richting ons hotel. Ik ben dan maar weer naar daar gewandeld.

Toen ik kwam aanwandelen was mijn gezelschap verbaasd over de snelheid dat ik terug was, ik heb hen verteld dat ik twijfelde over de weg en welk keuzes ik had gemaakt.

Ze zijn toen opgestaan, hebben ook hun wandelschoenen aangetrokken en met ons vier zijn we terug op pad gegaan.

Op het punt waar ik begon te twijfelen begrepen zij het ook, dat ik daar niet alleen verder wilde gaan.

Samen was dat geen probleem, we paste ons tempo aan elkaar aan, wezen elkaar struiken met doornen aan en grote stenen, op moeilijke punten hielpen we elkaar, en zo hebben we de waterval bereikt.

We hebben er genoten van de koelte en de omgeving en hebben er een leuk rust moment van gemaakt en later zijn we terug richting hotel gegaan.

2 bij 2, elk groepje in zijn eigen tempo, maar wel zorg dragend voor elkaar. Zo zijn we terug bij het hotel aangekomen, blij dat we dit hebben gekund.

Wat voor mij zo fijn was aan deze dag is dat ik mij realiseerde dat het een dag uit elk van ons zijn leven is.

Elke dag gaan we op weg, en het is super dat je onder weg geniet van de omgeving en wat je om je heen ziet.

Het is ook ok dat je als je twijfelt je even terug draait en kijkt wat de andere weg voor jou kan betekenen.

En het is helemaal super dat als je het even niet alleen durft, je durft uit te spreken naar andere om je te laten helpen, SAMEN je pad te bewandelen.

Je komt verder als je elkaar de hand geeft en helpt, dan kan je ook de schoonheid van je eindbestemming delen met andere mensen.

Wil jij je laten helpen op je pad?

Zoek je iemand die jou bij de hand neemt en een stuk met je meewandeld?

Sta open voor oude wijsheid en nieuwe kansen die invloed hebben op je levenstijl.

Mail naar info@mooiinbalans.be en ik bel je op.

Warme knuffel

Anneke